dissabte, 19 d’abril de 2003

VIATGE DE PASQUA AL CANTAL E PUÈI DE DOMA. DISCORS D'ENRIC GARRIGA A MASSIAC

Sénhers conses
Amics occitans e catalans

Los catalans sèm fòrça contents pel vòstre coral acuèlh en aquesta data de Pascas, qu’es una fèsta d’alegria e de frairetat.

Occitans e catalans avèm un patrimòni comun que partajam en los domenis de la cultura,  lenga, istòria, folclòre e d’autres coma la cosina etc. Per aquò dempuèi 25 ans lo CAOC fa reviscolar aquestes ligams frairals entre los dos pòbles. Los catalans del CAOC aprenon l’occitan e los occitans del CAOC aprenon lo catalan. Es un biais de nos melhor relacionar e de nos conéisser melhor.

Es evident que las frontièras an separat los nòstres dos pòbles pendent fòrça sègles. Mas autras frontièras demòran, l’ignorància del vesin, l’ignorància de la lenga.

A mesura que l’anglés es lo sol mejan de comunicación mondiala, los pòbles pèrdon poder cultural e las lengas, abans mejans de transmission de cultura, demòran aisinas vièlhas sens usatge exterior coma mejan de comunicacion.

La patz es lo simbòl de Pascas. E aprèp la guèrra arriba la patz que volèm que dure. Mas per evitar la guèrra cal que la justícia siaga un dreit dels pòbles. Los estats jusqu’ara son los sols responsables de las guèrras perqué an impausat injustícias. Pensi en aquest moment amb lo grand pòble curde dividit per cinc o sièis frontièras. Los occitans e catalans coneissèm tanben los problèmas de las frontièras que nos separan e per aquò sèm per la patz e per l’anullacion de las frontièras. E aicí evitarem totas las guèrras.

Visca Catalonha
Visca Occitània